Betreft: Resultaten van een solo-actie.   

 

 

Beste mensen,

 

 

Daar stond ik dan 's morgens even voor half negen voor de toegangsdeur van de tweede kamer. Met mijn protestbord: STOP AFBRAAK PSYCHOTHERAPIE, www.psychotherapie-ja.nl

 

Verschillende positieve reacties in de vorm van de duim omhoog, "goed dat je er staat", "ik ben het er helemaal mee eens".  En verder wachten, een kletspraatje met de glazenwassers en maar goed kijken of ik een bekend Tweede-Kamerlid kon spotten.

 

Toen kwam daar Boris Dittrich ( fractieleider D66) aan, drukpratend met een collega. "Hé, meneer Dittrich", riep ik, "dit wel even lezen hoor". Vervolgens wierp hij een blik op mijn protestbord. Tot mijn verbazing kwam hij kort daarna naar buiten met een dame. "Ik heb maar even onze beleidsmedewerker van VWS meegenomen", zei Dittrich.

 

Vervolgens hadden we een goed en open gesprek. Dittrich begreep dat er mensen buiten de boot zouden vallen en had dan ook het idee om iets van een hardheidsclausule op te nemen. "Als je aan 30 resp.. 50 sessies niet genoeg zou hebben en het einde in zicht was dan....."Meneer Dittrich, bij mij zou het daarna nog wel 3 jaar duren", waarop hij antwoordde "oh, dat is lang.

 

Verder bespraken wij de kosten die voor mij toch zo'n 15.000 EURO zouden bedragen en dat dat 'maar' 1,5 jaar WAO betekende. Dit zouden ze toch snel terugverdienen. "Dat zal wel uit verschillende potjes komen", zei ik. Dittrich zag daar wel het absurde van in en vond het ook van de gekke dat burgers daar tegenwoordig ook al over na moesten denken. "Wij vergaderen hier vandaag nog over, goed dat u er staat", zei Dittrich. "Stel me niet teleur", riep ik hem nog na.

  

Toen werd ik mobiel gebeld, door een betrouwbare bron uit de media. De vergadering was verzet naar volgende week.  De vuilniszak ging over mijn protestbord en ik liep richting station. Nog een keer de zak eraf daar ik op straat mevrouw Halsema (GroenLinks) tegenkwam.

 

Nu kon ik mooi nog  even naar de vergadering van de Cliëntenraad GGZ-Delfland, hen overtuigen om via mail steun te betuigen aan de landelijke actie van STAP (Stop Afbraak van de Psychotherapie). Ik overwoog om terug te gaan naar Den Haag daar ik nu de tijd had en het zo lunchtijd zou zijn, waardoor ik een verhoogde kans zou hebben op onverwachte ontmoetingen.

 

En ja hoor ik stond daar nog maar net toen ik Minister Hoogervorst schuin het plein overzag steken. "Die moet ik hebben", dacht ik. "Meneer Hoogervorst, u zult vast geen tijd hebben maar wilt u dit toch even lezen?!". En ja hoor hij stond ervoor stil. En was schetste mij verbazing, ook hij begreep dat er mensen "door het ijs zouden gaan" en had dan ook het idee om aan het eind van het jaar het besluit te evalueren. "En als de beroepsgroep met een goed voorstel kwam, dan......Maar ik ga het nu niet opengooien". Dat begreep ik wel, dan was het hek van de dam en was er nog geen vooruitgang geboekt. En zoals ik al eerder schreef aan de minister en wat ik ook nu herhaalde: "Maak gebruik van de onrust om verbeteringen te eisen die zowel de staatskast als de cliënt ten goede komen".

 

Verder spraken wij nog over mijn eigen therapie daar het hem verbaasde dat mijn behandeling nog 4 jaar zou duren. Ik zei hem dat als het maar in de vroege kinderjaren flink fout was gegaan dat dat wel even kon duren.....Daarna bespraken wij waar ik in therapie was (gespecialiseerde afdeling van een GGZ-instelling, HKZ-gekwalificeerd. HKZ = Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector). Uit zijn belangstelling en zijn reacties maakte ik op dat vervolg na 50 sessies misschien meer kans zou maken binnen een instelling.

 

Minister Hoogervorst had geen reactie op het WAO-verhaal zoals hierboven beschreven. Het lijkt dat hij alleen oog heeft voor de geldstromen binnen zijn eigen ministerie. Helaas kwam ik niet toe aan het bespreken van nadelige bij-effecten van zijn maatregel zoals ik die al eerder in een brief aan de tweede kamer had beschreven.

 

 

Zo was het voor mij een bevredigende dag. De minister had meer oog voor de cliënt dan via de media tot mij was gekomen en dat deed mij goed. Verder werd zijn manier van beleid voeren duidelijk. Botte bijl en wachten of belanghebbenden met goede voorstellen/verbeteringen komen. Een tegenvaller was dat 's avonds mijn fiets werd gestolen, tijdens repetitie-avond van het orkest waarin ik alt-sax speel. Maar.... 

 

 

 

Terwijl ik terug naar huis liep dacht ik, "hoeveel fietsen zou je kunnen kopen van 15.000 EURO?"

 

 

 

Groeten,

 

Constance Tiemens,

de actieve cliënt die eens goed gaat bijslapen.